Een gelukkig christelijk huwelijk: Hoe je een huwelijk kunt hebben zonder ‘brood’

Op een ochtend viel er een zonnestraal naar binnen en gaf de vloer in huis een goudkleurige gloed. Qianhui opende haar ogen en rekte zich uit, maar net toen ze uit bed wilde gaan, ging de telefoon. Ze nam op en hoorde dat het haar vriendin Lili was. “Qianhui, ik ga volgende zondag trouwen, je moet komen! …”

Toen ze het goede nieuws hoorde dat haar vriendin ging trouwen, was Qianhui blij voor haar. Ze dacht: “Zoveel mensen probeerden Lili te koppelen aan een vriend en elk van die mannen kwam uit een gegoede familie, maar ze was nooit tevreden. Nu zou ze gaan trouwen, dus de familie van haar man moet wel heel welgesteld zijn.”

Op de dag van Lili’s bruiloft, stond Qianhui vroeg op om zich aan te kleden en make-up op te doen. Ze kwam rond tien uur aan bij Lili’s huis en toen ze naar binnen liep was ze verbijsterd over het nieuwe huis dat ze zag, haar ruime eetkamer, prachtige decoratie en modieuze, luxe meubels … Het huis was in één woord ‘schitterend’ te noemen. Het zaadje van bewondering werd in haar hart geplant: Geen wonder dat Lili ging trouwen! Haar man is vast schatrijk!

Toen Qianhui aankwam bij de bruiloft was ze nog meer verbijsterd over de getoonde luxe: De bruiloft werd gehouden in een tophotel, de ceremoniemeester was de meest beroemde host uit de omgeving en de auto’s in de stoet waren stuk voor stuk van het mooiste model dat het betreffende merk te bieden had. Terwijl ze wat ze voor zich zag in haar opnam, was Qianhui afgunstig en jaloers. Ze kon niet anders dan verzuchten en denken: “Ik was op school, zowel qua cijfers als qua uiterlijk, veel beter dan Lili, maar nu loop ik in elk opzicht achter. Afgezien van de grootsheid van de bruiloft, zelfs het huis waar ik jarenlang in heb gewoond, is nog steeds niet meer dan gewone laagbouw. Zelfs als ik mijn hele leven werk, zou ik nog niet zo’n luxe leven kunnen leiden als Lili.” Qianhui voelde zich ontzettend verloren en ze kreeg spijt dat ze er maar eenvoudige standaarden op nahield toen ze voor het eerst een vriend begon te zoeken. Ze wilde alleen dat haar toekomstige partner eerlijk zou zijn en dat ze met elkaar een gelukkig leven in de toekomst konden leiden, wat resulteerde in een onzorgvuldig zoekproces en een man opleverde die niet goed geld kon verdienen. Als ze alles opnieuw kon doen, bedacht ze, zou ze een rijke man vinden met een huis en een auto. Maar goed, het is daar nu te laat voor. Qianhui schudde haar hoofd machteloos. Om te voorkomen dat ze zou zwelgen in een gevoel van gemis, begon ze met een paar vriendinnen te praten die ze lang niet had gezien. Maar haar vriendinnen pochen ook over het werk van hun man, inkomen, gezinswoningen, auto’s … Vergeleken met haar vriendinnen, voelde Qianhui dat ze niets had waarover ze kon opscheppen. Qianhui’s zelfvertrouwen daalde aanmerkelijk en ze werd somber. Ze kon niet meer stil zitten, en dus at ze maar wat en vertrok weer snel.

Hoe je een huwelijk kunt hebben zonder ‘brood’

Toen ze thuiskwam, kwamen de beelden van wat ze op de bruiloft had gezien, steeds terug. Al haar vriendinnen leken het beter te doen dan zij. Ze had niet veel geld, geen auto en had niet eens een studio in een flatgebouw, laat staan de verstrikkingen van een luxeleven. Hoe meer ze er over nadacht, hoe meer ze zich benadeeld voelde. Ze dacht zich zo verloren te voelen, omdat haar man niet bekwaam was. Als haar man uit een meer gegoede familie zou komen of als hij een hoop geld zou kunnen verdienen, zou ze dan ook een huis, een auto en een welgestelde levensstijl hebben en tegen haar vrienden opscheppen? Die gedachte zorgde ervoor dat alles in haar huis in haar ogen lelijk was, in het bijzonder de onhandige eerlijkheid, zwakheid en onbekwaamheid van haar man, iets waar ze razend over werd. Telkens als haar man iets deed wat ook maar een beetje onprettig was, vond ze een excuus om haar geduld met hem te verliezen als een manier om haar ongenoegen te ventileren. Elke keer als haar man zag dat Qianhui ongelukkig was, probeerde hij haar te troosten. Hoewel Qianhui wist dat haar man haar goed behandelde en haar in alles vrijliet, voelde ze zich steeds vernederd. Ze wilde niet zo’n gewoon leven leiden waar een uitweg uit de armoede onmogelijk leek. En zo werd haar gezinsleven, dat eerst harmonieus en comfortabel was, verspild met ruziemaken. Langzaamaan merkte Qianhui dat haar man veranderd was. Als hij vroeger uit zijn werk kwam, hielp hij haar met het huishouden en praatte hij met haar, maar nu was hij koel tegen haar. Hij begon spelletjes te spelen op zijn telefoon als hij niets te doen had en hij praatte nauwelijks met haar. Qianhui raakte door zijn vreemde gedrag nog meer gefrustreerd. Ze dacht: “Het was al vernederend genoeg om met jou te trouwen en nu behandel je me zo. Ik kan hier echt niet meer mee leven!” Hoe meer ze er over dacht, hoe meer ze zich gegriefd en ellendig voelde. Ze wist niet meer hoe verder te gaan.

Een tijd later accepteerde Qianhui het evangelie van Gods laatste dagen. Ze ging vaak met haar broeders en zusters naar bijeenkomsten om de woorden van God te lezen. Als ze contact had met andere broeders en zusters, zag ze dat iedereen erg eerlijk en aardig was. Als iemand het moeilijk had of in de war was, konden ze dingen openlijk met elkaar bespreken en de waarheid in Gods woorden zoeken. Er was onderling geen gevoel van superioriteit of minderwaardigheid. Iedereen hielp, ondersteunde en zorgde voor elkaar. Iedereen streefde naar de waarheid in overeenstemming met Gods woorden en leefde daarbij een menselijke gelijkenis na. Qianhui werd getroffen door deze sfeer en ze begon zich op haar gemak en blij te voelen zoals ze nog nooit eerder had gevoeld.

Een tijdje later las Qianhui deze woorden van God: “Men komt veel mensen tegen in z’n leven, maar weet nooit wie zijn huwelijkspartner zal worden. Ook al heeft iedereen eigen ideeën en persoonlijke standpunten over het onderwerp van het huwelijk, niemand kan voorzien wie uiteindelijk zijn of haar ware wederhelft zal worden en iemands eigen opvattingen zijn weinig waard. Nadat je de persoon die je leuk vindt hebt ontmoet, kun je die persoon nastreven; maar of hij of zij in je geïnteresseerd is of niet, of hij of zij je partner kan worden, is niet aan jou om te beslissen. Het object van jouw genegenheid is niet noodzakelijkerwijs de persoon met wie je je leven zal kunnen delen. Ondertussen wandelt iemand van wie je het nooit verwachtte stilletjes je leven binnen en wordt je partner, wordt het belangrijkste onderdeel in je lot, je wederhelft, met wie je lot onlosmakelijk verbonden is. En zo is elk huwelijk anders, ook al zijn er miljoenen huwelijken in de wereld: hoeveel huwelijken zijn onbevredigend, hoeveel zijn er gelukkig; hoeveel omspannen oost en west, hoeveel noord en zuid; hoeveel zijn perfecte matches, hoeveel zijn gelijkwaardig; hoeveel zijn gelukkig en harmonieus, hoeveel pijnlijk en verdrietig; hoeveel zijn jaloersmakend, hoeveel zijn onbegrepen en met gefronste wenkbrauwen bezien; hoeveel zijn vervuld met blijdschap, hoeveel met tranen doordrenkt en veroorzaken wanhoop In deze ontelbare huwelijken onthullen mensen loyaliteit en een levenslange toewijding aan het huwelijk, of liefde, verbondenheid en onafscheidelijkheid. Of ze nemen afstand en tonen onbegrip, of ze zijn ontrouw of worden zelfs haatdragend. Of het huwelijk zelf nu vreugde of pijn brengt, ieders missie in het huwelijk is voorbestemd door de Schepper en is onveranderlijk; eenieder moet deze vervullen. Het individuele lot achter elk huwelijk is onveranderlijk; het was al lang van tevoren bepaald door de Schepper” (‘God Zelf, de unieke III’). Na het zien van Gods woorden realiseerde Qianhui zich plots iets. Ze begreep dat huwelijken voorbestemd zijn door God. Er zijn veel mensen die met iemand willen zijn waar ze van houden, maar trouwen hoe dan ook uiteindelijk met iemand anders, wat iets is waar ze niks aan kunnen doen. Nu realiseerde Qianhui zich dat ze haar man had ontmoet, leren kennen en met hem leefde, omdat dit Gods bepaling van haar lot was. Maar als mensen Gods meesterschap niet begrijpen en Gods orkestraties en bepalingen niet gehoorzamen, stellen ze hun eigen eisen aan een huwelijk, net als hun eigen voorkeuren en bezigheden. Sommige mensen houden van een knap, elegant of mooi uiterlijk, sommige houden van een partner die goed met woorden is en voor hen kan zorgen, andere houden nog steeds van een bekwame, machtige, financieel succesvolle partner, enzovoort. Als onze partner niet aan onze eisen voldoet, leven we in wrok, zijn we afstandelijk, worden we boos, maken we ruzie en scheiden we zelfs van hem, waardoor we ervoor zorgen dat we zelf en onze gezinnen in pijn leven. Qianhui realiseerde zich dat, omdat ze Gods meesterschap niet begreep of gehoorzaamde, ze altijd het gevoel had dat haar man niet bekwaam was, ze een hekel aan hem had en kleineerde, waardoor ze in ellende leefde, elke dag depressief keek als ze bij hem was, en ze steeds verder uit elkaar groeiden. Qianhui wilde niet in zulke pijn leven en bad daarom tot God om haar wens uit te spreken Gods orkestraties en bepalingen te accepteren en te gehoorzamen, en niet langer meer ontevreden te zijn met haar eigen leven, om niet lang te klagen over de onbekwaamheid van haar man, om in vrede met haar man om te gaan en gelukkig te leven.

Daarna werd haar houding naar haar man toe beter. Als haar iets niet aanstond in haar leven was ze niet zo onredelijk meer als vroeger, en mopperde en klaagde ze niet meer bij haar man. Daarentegen geloofde ze dat dit Gods bepaling was en was ze bereid te gehoorzamen, zich door God te laten leiden en geleiden, en leerde ze in harmonie met haar man samen te leven. Haar man zag dat Qianhui veranderd was en zijn houding naar haar toe werd ook beter.

Op een dag toen Qianhui weer terug was in haar ouderlijk huis vroeg haar buurman haar: “Ik heb je een paar jaar niet gezien. Woon je nog steeds in dezelfde laagbouw als toen je ging trouwen? Heb je al een flat appartement gekocht?” Qianhui’s hart sloeg op hol. Ze voelde zich in verlegenheid gebracht en zei, terwijl ze lachte als een boer die kiespijn heeft: “Nog niet.” De buurman zei: “Tegenwoordig willen alle jonge mensen in een flat appartement wonen. Ze zijn schoon, comfortabel en prettig.” Qianhui ontweek de blik van haar buurman en verzon een excuus: “Mijn schoonvader heeft last van zijn voeten en kan daarom moeilijk de trap opkomen. Ik denk dat laagbouw prima is. Misschien koop ik later nog wel een flat appartement.” Toen haar buurman vertrokken was, kwam automatisch de spijtige gedachte in Qianhui op: “Hoe kom ik ooit aan het geld voor een flat appartement?” Onbewust begon Qianhui haar man de schuld te geven vanwege zijn beschamende onbekwaamheid. Qianhui kwam in haar lijden voor God en bad: “God, hoewel ik weet dat mijn huwelijk door u was voorbestemd, toch klaag ik nog van binnen als ik zie dat anderen het beter doen dan ik, en voel ik dat mijn man mij niet het geluk in mijn leven kan schenken dat ik wil. Ik weet niet hoe ik los kan komen van deze pijn. Wilt u daarom alstublieft mij leiden en mijn gids zijn.”

Op een dag las Qianhui deze woorden uit ‘God Zelf, de unieke VI’ :“Al deze trends, de ene na de andere, hebben een slechte invloed die de mensen voortdurend degenereert, en veroorzaakt dat ze voortdurend hun geweten, menselijkheid en verstand kwijtraken en dat hun moraal en de kwaliteit van hun karakter steeds verder verlaagt, zodanig dat we zelfs kunnen zeggen dat de meerderheid van de mensen nu geen integriteit, geen menselijkheid heeft, noch enig geweten, laat staan gezond verstand. Dus wat zijn deze trends? Je kunt deze trends niet met het blote oog zien. Wanneer de wind van een trend langskomt, wordt misschien maar een klein aantal mensen trendsetters. Ze beginnen dit soort dingen te doen, accepteren dit soort ideeën of dit soort perspectieven. De meerderheid van de mensen, echter, in hun onwetendheid, zal nog steeds voortdurend worden besmet, geassimileerd en aangetrokken door dit soort trends, totdat ze het allemaal onbewust en onvrijwillig accepteren en er allemaal in worden ondergedompeld en door worden beheerst. Mensen die niet gezond van lichaam en geest zijn, die nooit weten wat de waarheid is, die niet het verschil kunnen zien tussen positieve en negatieve dingen, deze type trends, de een na de ander, dit soort mensen zal bereidwillig deze trends accepteren, het levensbeeld en de waarden die van Satan afkomstig zijn. Ze accepteren wat Satan hen vertelt over hoe ze het leven en de manier van leven kunnen benaderen die Satan hen ‘schenkt’. Ze hebben niet de kracht, ze hebben ook niet het vermogen en nog minder het bewustzijn om weerstand te bieden.” “Op deze manier wordt de mens steeds kwader, arroganter, neerbuigender, zelfzuchtiger en kwaadaardiger. Er is geen genegenheid meer tussen mensen, geen liefde meer tussen familieleden, geen begrip meer tussen familieleden en vrienden; menselijke relaties zijn gewelddadig geworden.”

Qianhui maakte uit Gods woorden op dat alle ellende ontstaat, omdat de mensheid door Satan verdorven is en kwaadaardige wereldse trends volgt. In deze kwaadaardige maatschappij zijn mensen overstelpt en beïnvloed door kwaadaardige ideeën als “Geld komt eerst,” “Geld is niet alles, maar zonder kun je niets,” “Mensen zwoegen om hogerop te komen, maar water stroomt naar beneden” “Zoals een boom leeft voor zijn schors, zo leeft een mens voor zijn gezicht”. Iedereen aanbidt geld en materieel genot, gaat voor merkkleding, eet dure delicatessen, leeft in buitenlands uitziende villa’s, rijdt in dure auto’s, en leeft op stand om kapitaal te verwerven teneinde hoger op de sociale ladder te komen en te kunnen pronken. Wie geld heeft en het meeste plezier beleeft, heeft een streepje voor op andere mensen en heeft meer te zeggen. Iedereen bewondert hem en wil met hem geassocieerd worden, terwijl zij die geen talent of vaardigheden hebben door anderen als minderwaardig worden beschouwd. Doordat ze overspoeld worden door dit verkeerde en absurde gedachtegoed, worden mensen steeds meer oppervlakkig, ijdel, egoïstisch, gierig, en raken ze volledig hun menselijkheid, verstand en geweten kwijt. Dit gaat zelfs zo ver dat sommige mensen bij het kiezen van een huwelijkspartner de eis stellen dat die uit een goed milieu komt of in staat is veel geld te verdienen, zodat ze er een weelderige levensstijl op na kunnen houden waardoor anderen tegen hen opkijken, en er tevens bepaalde absurde theorieën op na houden als “Een rijke man doet de vrouw eer aan” en “Het is beter welvarend te trouwen dan goed te studeren” die het idee van het huwelijk compleet verdraaien. De waarheid is dat het huwelijk bedoeld is tussen twee mensen die elkaar oprecht liefhebben en gezamenlijk een familie willen beginnen. Het vraagt beide partners om lasten en verantwoordelijkheid te dragen, elkaar te respecteren, te helpen en lief te hebben, en te blijven zorgen voor een gelukkig leven. Maar onder invloed van deze kwaadaardige trends stellen mensen teveel voorwaarden aan het huwelijk, en wordt de relatie tussen man en vrouw onzuiver met veel nadruk op ruilen en onderhandelen. Mensen trouwen maar willekeurig met iemand die geld of macht heeft, en als een partij kan voldoen aan de vraag van de ander met betrekking tot materiële wensen of ijdelheid dan kan het huwelijk enkel met tegenzin onderhouden worden, anders krijgen de twee partners een hekel aan elkaar, berokkenen ze elkaar schade en scheiden ze zelfs van elkaar. Het percentage mensen dat gaat scheiden en hertrouwen in de maatschappij neemt toe en het is al niet meer ongewoon te horen dat mannen minnaressen hebben en vrouwen rijke geldschieters. Komt dat niet doordat mensen leven volgens zulke verkeerde gedachtes en opvattingen? Toen ze zich dat realiseerde, zag Qianhui dat ze ook verleid en beschadigd was door deze kwaadaardige trends. Voordat ze naar de bruiloft van haar oude schoolvriendin ging, was haar leven met haar man kalm en stabiel, maar toen ze zag dat al haar vriendinnen auto’s en flat appartementen hadden, dat ze vermogender waren dan zij, had ze het gevoel minderwaardig te zijn en niet met opgeheven hoofd onder hen te kunnen zijn. Toen haar man niet kon voldoen aan haar wensen, beschouwde ze hem als gewoontjes en onbekwaam, en koesterde ze elke dag wrok tegen hem, waardoor ze zich niet alleen ellendig voelde, maar ook haar man eindeloos pijn deed. Ze waren steeds verder uit elkaar gegroeid en er was in huis geen harmonie en rust meer zoals vroeger.

Een gelukkig christelijk huwelijk

Qianhui dacht eraan hoe ze haar man had behandeld en voelde zich erg schuldig. Op hetzelfde moment ervoer ze dat de manier van leven die ze had nagestreefd om haar ijdelheid te strelen, verkeerd was, een middel van Satan om haar te doen lijden. Was het niet vanwege de begeleiding die ze vond in Gods woord, zou Qianhui zich altijd vergelijken met haar vriendinnen en haar man de schuld geven als ze hen niet voorbijstreefde, en daardoor in pijn leven vanwege het feit dat ze gekweld werd door Satan of zelfs moest lijden door het mislukken van haar huwelijk. Qianhui realiseerde zich dat veel van haar vriendinnen, hoewel die met een rijk iemand getrouwd waren en konden genieten van een luxe leven, wel een prachtig en mooi leven leken te hebben, maar in werkelijkheid helemaal niet gelukkig waren. Sommige van hun mannen hadden een affaire of minnares en deden waar ze zin in hadden, terwijl ze geen aandacht besteedden aan hun vrouw en totaal niet om haar gaven. Anderen hadden geen aanzien en waardigheid thuis, werden als bedienden en niet respectvol behandeld door hun man en diens familie. Sommigen hadden een man met een temperament en een persoonlijkheid die onverenigbaar waren, en hadden geen echte gevoelens voor elkaar, maar vaak discussies en ruzie. Er waren ook andere voorbeelden. Hun ijdelheid werd gestreeld, maar daarachter zat heel veel bitterheid en hulpeloosheid. Kan zo’n leven geluk genoemd worden? Qianhui schudde haar hoofd. Dit was niet wat ze wilde. Toen ze dit eenmaal doorhad, was ze bereid deze ijdelheden in haar hart te laten gaan en zich met haar man te verzoenen.

Een tijd later las Qianhui een ander stuk uit Gods woorden: “Er is een heel eenvoudige manier voor iemand om zich zelf uit deze staat te bevrijden: door afscheid te nemen van zijn vroegere manier van leven, van zijn vorige doelen in het leven, door zijn vorige levensstijl, filosofie, bezigheden, verlangens en idealen samen te vatten en te analyseren en ze daarna te vergelijken met Gods wil en eisen voor de mens, en te zien of één daarvan in overeenstemming is met Gods wil en eisen, of één daarvan de juiste waarden van het leven oplevert, komt iemand tot een groter begrip van de waarheid en wordt het mogelijk voor iemand om te leven met menselijkheid en volgens de menselijke gelijkenis. Als je de verschillende levensdoelen die mensen nastreven en hun verschillende manieren van leven herhaaldelijk onderzoekt en zorgvuldig ontleedt, zul je merken dat geen daarvan past bij de oorspronkelijke intentie van de Schepper toen Hij de mensheid schiep. Ze trekken allemaal de mensen weg van de soevereiniteit en zorg van de Schepper; het zijn allemaal kuilen waarin de mensheid valt en die hen naar de hel leiden. Nadat je dit hebt onderkend, is het jouw taak om je (oude) kijk op het leven opzij te zetten, ver van de verschillende valkuilen vandaan te blijven. Laat God de leiding nemen over je leven en regelingen treffen voor jou. Probeer je alleen maar te onderwerpen aan Gods orkestraties en leiding, geen keus te hebben en iemand te worden die God aanbidt” (‘God Zelf, de unieke III’).

Nadat ze Gods woorden had gelezen, werd Qianhui overmand door ingewikkelde emoties: “Vroeger streefde ik naar een levensstijl die was gebaseerd op doelen die ik wenste maar die waren geïnspireerd door Satan. Het was zo pijnlijk. Als ik geen waarheid had, kon ik alleen door Satan bespeeld worden en vergooide ik mijn leven met onzinnige doelen najagen.” Pas toen ontwaakte ze, besloot ze haar verkeerde standpunten over het leven en waarden te laten varen, en niet langer duivelse trends te volgen en niet langer een hoogwaardig materieel leven na te streven. Daarentegen wilde ze Gods orkestraties en bepalingen gehoorzamen, haar man op de juiste manier behandelen, en tevreden zijn met voldoende voedsel en kleding. Toen ze deze dingen in overweging nam, bedacht ze dat, hoewel haar man niet veel geld had, haar niet een luxe materieel leven kon geven en haar ijdelheid niet kon strelen, hij wel handig, betrouwbaar en voorspelbaar was, dingen goed doordacht en echte gevoelens voor haar had. Zelfs wanneer ze zich onredelijk gedroeg, tolereerde haar man haar en liet hij haar vrij, en het allerbelangrijkste was dat haar man nooit bezwaar maakte dat ze in God geloofde. Vergeleken met een superieur materieel leven was ze het gelukkigst met een man die voor haar kon zorgen, dus voelde Qianhui dat het huwelijk dat God voor haar had bepaald, het beste was. Als ze een rijke man gevonden zou hebben en een weelderig leven gehad zou hebben, zou haar leven waarschijnlijk vol eten, drinken en leuke dingen zijn, en zou ze niet de kans gehad hebben tot God te komen, de stem van de Schepper te horen en zoveel mysteries van de waarheid begrijpen, en zou ze ook niet Satans verderf van de mensheid of kwaadaardige trends hebben kunnen onderscheiden. Qianhui begreep eindelijk dat, ongeacht hoe rijk of arm ze zou zijn, een geschikte omgeving om in God te geloven, God te aanbidden, de waarheid na te streven en de plichten van een schepsel te vervullen om Gods liefde terug te betalen, de enige manier is om echt geluk te verkrijgen.

Toen de deze zaken eenmaal begreep, was er een grote verandering in haar houding ten opzichte van haar man. Ze klaagde niet langer over de onbekwaamheid van haar man en ze had veel meer zorg om en begrip voor hem. Langzamerhand begon ze meer en meer met haar man te communiceren. Haar man was blij met deze verandering bij haar. Hij begroette haar altijd glimlachend en hun huis werd steeds harmonieuzer en aangenamer. Qianhui was God erg dankbaar voor Zijn redding en leiding. Haar enige wens was nu het in haar leven in praktijk brengen in overeenstemming met Gods woorden, het met al haar kracht streven naar het najagen van de waarheid, en haar plichten te vervullen, omdat dit het meest juiste pad in haar leven is. Dank aan God!